هر كس درباره ما يك بيت شعر بگويد،خداى بزرگ براى او در بهشت خانه اى مى سازد.
عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 15.
شاعر وقتی می گوید: عالم همه دیوانه اوست، واقعا عالم همه دیوانه امام حسین است؟ یا وقتی محتشم می گوید سرهای قدسیان بر زانوی غم است، واقعا او دیده است ؟! ولی این مضامین از دعاها و احادیث فهمیده می شود که در شعر هیچ مشکل شرعی بوجود نمی آورد. وقتی در زیارت عاشورا می خوانیم ثارالله ،یعنی حسین خون خداست یا اینکه خدا خون خواه اوست؛ این مطلب را در شعر به عبارت خدا عزادر حسین است می نویسیم که مشکلی ندارد. اگر شما مفهوم تجسیم پرودرگار را از شعر تصور می کنید؟ممکن است در تمامی واژه های دیگر هم همین تصور را داشته باشید! مثل خشم ،شادی خداوند.