در جمع شنوندگان در احوالات علمی امام صادق علیه السلام سخن می‌گفتیم،  امامی که یک خط نزد کسی درس نخوانده بود جز پدر بزرگوارش؛ دانشگاه عظیمی بر پا نمود که 4000 شاگرد داشت. اگر دینی برای ما مانده از طریق آموخته‌های امام صادق علیه السلام است.
شاگردانی همچون مفضل در توحید، هشام بن حکم در علم کلام، وزراه‌بن‌اعین …و بزرگانی که مانند ستاره در پیروی از امام درخشیدند.
علم امام صادق علیه السلام را سینه به سینه و نسل به نسل به شاگردانشان آموزش دادند.
و اگر ما توفیق درک امام خمینی «ره» و شاگرد خلف او امام خامنه‌ای حفظه الله را نظاره می کنیم، از آموزش های غیر مستقیم دانشگاه امام صادق علیه السلام است.
و در ادامه روایتی از سدیر صیرفی بیان کردم. روزی یکی از یاران امام به نام سدیر صیرفی به ایشان گفت: یابن رسوالله چرا قیام نمی کنید،جدتان اگر این تعداد یاور داشت هرگز خلافتش را غصب نمی کردند؟ امام فرمود: با کدامین یار و انصار! سدیر صیرفی می گوید گفتم: فدایتان شوم شما پیروان زیادی دارید. امام علیه السلام فرمود:مثلا چند نفر؟ سدیر عرض کرد،صد هزار نفر.
امام علیه السلام فرمود : سدیر در کنار آن چوپان چند گوسفند می بینی؟ سدیر گفت هفده تا هستند. امام علیه السلام فرمود اگر من به تعداد آن گوسفندان یاور داشتم قیام می کردم.
سؤال اینجاست که چرا همه شاگردان مستقیم شیخ الائمه نتوانستند مانند همشاگردی های خود چون مفضل و جابر بن حیان هشام و ابانب تغلب… و معدود دیگری منشا اثر باشند. و امام علیه السلام با داشتن تعداد بسیار قیام نمی کند و تنها می ماند و می فرماید: اگر به تعداد گوسفندان یاور داشتم قیام می کردم!

 از جهت سنی مسن ترین امامت ، را همچون جد بزرگوارشان دست بسته شبانه به دنبال مرکب تا دارلعماره کشان کشان می برند، شاگردان بسیارشان کجا بودند!
پس هرکسی نمی تواند خود را شاگرد امام بنامد، ياوران واقعي امام، كه ‌‌عقايد استوار داشته و انسان‌هاي وارسته‌اي ‌هستند ‌ و سرپرستيِ امام ‌معصوم علیه السلام را ناشي‌ از ولايت خدا ‌بر ‌موجودات ‌مي‌دانند  ‌و ‌چيزي ‌را بر امر امام ‌خود مقدّم‌ نمي‌دانند. سعادت‌ را در گروِ رضاي‌ او يافته‌اند. از خود در برابر اراده ‌معصوم‌ علیه السلام تدبيري‌ ارائه ‌نمي‌دهند و در كار او چون ‌و چرا نمي‌كنند.

زیاد تعجب نکنید، امام دانشگاه تاسیس کرد وشاگردان بسیاری را تعلیم داد، از میان آنها چه آن زمان و چه در زمان معاصر، خمینی ها و خامنه ای هارا پرورش دهد.

همانگونه از میان خیل عظیم همدوره های امام خمینی فقط او توانست مرد واقعی میدان علم و عرفان سیاست شود.
و همینطور در عصر ما، امام خامنه ای درست قدم در جایی بگذارد که مقتدایش حرکت می کرد.

اگر ما طلاب هم آنجه از طلبگی می آموزیم کلمه به کلمه آن را در گوشت و پوست و خون مان جاری و ساری نکنیم، هرگز نمی توانیم پاسخ گوی مشکلات دینی مردم باشیم؛ بلکه معضلی می شویم بر معضلات ظهور و عقب انداختن زمان ظهور.
(اصول کافي، ج 2، ص 242، ح4)

 

موضوعات: فرهنگی  لینک ثابت



[شنبه 1398-04-08] [ 12:38:00 ب.ظ ]